فصل ۱۵: ده ابزار عملی برای در آغوش کشیدن تناهی

گرچه هدف اصلی الیور برکمن در این کتاب، تغییرِ بنیادینِ زاویه دید ما نسبت به زمان و زندگی است و نه ارائه «ترفندهای بهره‌وری»، اما او در پیوست پایانی کتاب، ده ابزار و تکنیک کاملاً عملی را معرفی می‌کند که به ما کمک می‌کنند فلسفه‌ی «پذیرش محدودیت‌ها» را در میانه شلوغی‌های کار، خانواده و فناوری‌های روزمره پیاده‌سازی کنیم.

چرا در دوران کودکی، یک تابستان به اندازه یک عمر طولانی به نظر می‌رسید، اما در بزرگسالی، سال‌ها با سرعت برق و باد از جلوی چشمانمان عبور می‌کنند؟ عصب‌شناسان همچون دیوید ایگلمن نشان داده‌اند که مغز ما، گذر زمان را بر اساس میزان اطلاعات جدیدی که پردازش می‌کند می‌سنجد. در کودکی، همه چیز برای مغز تازه است و اطلاعات زیادی ثبت می‌شود؛ اما در بزرگسالی، زندگی تکراری می‌شود و مغز روی «خلبان خودکار» می‌رود. راهکار برکمن برای کند کردنِ گذر زمان، نه پریدن از هواپیما با چتر نجات، بلکه ابزار هفتم است.

ما چهار هزار هفته کوتاه روی این سیاره فرصت داریم؛ بیایید به جای جنگیدن با محدودیت‌هایمان، شجاعانه در دل آن‌ها زندگی کنیم.