الیور برکمن (Oliver Burkeman)
فصل ۴: تبدیل شدن به یک اهمال‌کار خردمند
افسانه ظرف شیشه‌ای و سنگ‌های بزرگ
در سمینارهای مدیریت زمان، داستانی مشهور بارها تکرار می‌شود: استادی ظرف شیشه‌ای بزرگی را روی میز می‌گذارد، ابتدا آن را با سنگ‌های بزرگ پر می‌کند، سپس سنگ‌ریزه‌ها را می‌ریزد تا فضای خالی بین سنگ‌ها پر شود، و در نهایت ماسه و آب را اضافه می‌کند. پیام اخلاقی داستان این است که اگر ابتدا کارهای مهم زندگی (سنگ‌های بزرگ) را در برنامه خود قرار دهید، برای همه کارهای دیگر هم جا پیدا خواهد شد. اما برکمن با صراحت تمام می‌گوید: این داستان یک فریب کامل است!
هنر غفلت خلاقانه (Creative Neglect)
وقتی می‌پذیریم که تعداد سنگ‌های بزرگ همیشه بیشتر از ظرفیت ظرف ماست، مفهوم اهمال‌کاری (Procrastination) معنای کاملاً متفاوتی پیدا می‌کند. ما معمولاً اهمال‌کاری را یک عیب اخلاقی می‌دانیم که باید ریشه‌کن شود. اما از آنجا که ما در هر لحظه مجبوریم از انجام دادن نود و نه درصد کارهای ممکن خودداری کنیم، در واقع همه ما در تمام لحظات در حال اهمال‌کاری روی اکثر کارها هستیم! بنابراین، هدف نباید حذف اهمال‌کاری باشد، بلکه باید به یک اهمال‌کار خردمند و استراتژیک تبدیل شویم؛ یعنی آگاهانه تصمیم بگیریم که کدام کارها را به تعویق بیندازیم یا به کلی رها کنیم تا انرژی‌مان صرف معدود کارهای حیاتی شود. برکمن برای اجرای این «غفلت خلاقانه» سه اصل طلایی ارائه می‌دهد.
ستایش مصالحه و رضایت دادن (Settling)
فرهنگ مدرن به ما القا می‌کند که «رضایت دادن و کوتاه آمدن» (Settling) در انتخاب همسر، شغل یا محل زندگی، گناهی نابخشودنی است و همیشه باید به دنبال گزینه ایده‌آل و بی‌نقص بگردیم. اما روان‌شناس برجسته، بری شوارتز، نشان داده است که «بیشینه‌خواهان» (Maximizers) که همواره تمام گزینه‌ها را زیر و رو می‌کنند، بسیار مضطرب‌تر و ناشادتر از «رضایت‌جویان» (Satisficers) هستند. از آنجا که شما یک انسان فانی هستید و هر شریک عاطفی یا شغلی نیز مجموعه‌ای از مزایا و نقص‌هاست، شما در نهایت چاره‌ای جز رضایت دادن ندارید.
آزادی واقعی در این نیست که همه درها را به روی خود باز نگه داریم؛ بلکه در این است که پای خود را محکم روی زمین بگذاریم، به یک انتخاب متعهد شویم و اجازه دهیم بقیه درها بسته شوند.
معجزه روان‌شناختیِ تعهد در همین نکته نهفته است: هنگامی که شما از جستجوی وسواس‌گونه برای یافتن «همسر بی‌نقص‌تر» یا «شغل رویایی‌تر» دست می‌کشید و تماماً متعهد به رابطه یا حرفه‌ای می‌شوید که انتخاب کرده‌اید، عمق و غنایی را تجربه می‌کنید که افرادِ همواره مردد و شاخه‌به‌شاخه‌پر هرگز طعم آن را نخواهند چشید.