فصل ۱۰: تحسین پیشرفت‌های کوچک، اعتباربخشی و انگیزش پایدار (بخش چهارم: اصول ۶ تا ۹)

چرا ما برای تربیت سگ و حیوانات خانگی خود از روش تشویق و پاداش دادن به کوچک‌ترین پیشرفت‌ها استفاده می‌کنیم، اما وقتی می‌خواهیم رفتار انسان‌ها را تغییر دهیم، همان عقل سلیم را به کار نمی‌گیریم؟ چرا به جای شلاق به دست گرفتن، از شیرینی استفاده نمی‌کنیم؟ تحسین کوچک‌ترین پیشرفت، به فرد انگیزه می‌دهد تا به بهبود مستمر خود ادامه دهد. با این حال، تحسین کلی و مبهم مثل «کارت خوب بود» تاثیر چندانی ندارد؛ تحسین باید کاملاً دقیق، مشخص و متمرکز بر یک دستاورد عینی باشد تا مخاطب بداند که از صمیم قلب و نه از سر تعارف بیان شده است.

در مقایسه با آنچه باید باشیم، ما تنها نیمه‌بیدار هستیم و فقط از بخش کوچکی از منابع جسمی و ذهنی خود استفاده می‌کنیم؛ انسان دارای توانایی‌های خفته‌ای است که به دلیل عدم تشویق، به صورت عادت درنیامده و شکوفا نشده‌اند.

اگر می‌خواهید فردی را در یک ویژگی خاص (مانند نظم، دقت، صداقت یا رهبری) بهبود ببخشید، چنان با او رفتار کنید که گویی همین حالا نیز آن ویژگی برجسته یکی از صفات شناخته‌شده و ممتاز اوست. شکسپیر سروده است: «اگر فضیلتی را نداری، تظاهر به داشتن آن کن.» و خوب است که با صدای بلند به طرف مقابل بگویید که فرض شما بر این است که او دارای این فضیلت است. وقتی به کسی اعتباری والا و شهرتی نیکو می‌بخشید تا از آن پاسداری کند، او با تمام توان تلاش خواهد کرد تا شما را ناامید نسازد.

اگر به فرزندان، همسر یا کارمندان خود بگویید که در کار خاصی احمق هستند، هیچ استعدادی ندارند و همه کارها را غلط انجام می‌دهند، تقریباً تمام انگیزه آن‌ها برای بهبود را نابود کرده‌اید. اما اگر از تکنیک معکوس استفاده کنید، یعنی در تشویق دست‌ودل‌باز باشید، کار را آسان جلوه دهید و به طرف مقابل نشان دهید که به توانایی پنهان او برای انجام آن کار ایمان دارید، او تا سحرگاه تمرین خواهد کرد تا به برتری برسد. این دقیقاً روشی است که مربیان بزرگ و رهبران الهام‌بخش به کار می‌گیرند.

در نهایت، آخرین اصل رهبری در مکتب کارنگی این است که کاری کنید افراد از انجام آنچه شما پیشنهاد می‌دهید، احساس خوشحالی و غرور کنند. ناپلئون بناپارت زمانی که لژیون افتخار را تأسیس کرد، پانزده هزار صلیب افتخار به سربازانش بخشید و به هجده ژنرال خود عنوان «مارشال فرانسه» اعطا نمود. وقتی منتقدان به او اعتراض کردند که چرا به سربازان باسابقه «اسباب‌بازی» می‌دهد، ناپلئون پاسخ تاریخی خود را بیان کرد: «انسان‌ها با همین اسباب‌بازی‌ها هدایت و رهبری می‌شوند!» اعطای عناوین محترمانه، تفویض اختیار و پیوند زدن وظایف با منافع و عزت‌نفس افراد، کلید همراهی شادمانه آنان است.