دیل کارنگی (Dale Carnegie)
فصل ۷: مالکیت ایده، زاویه دید مخاطب و همدلی عمیق (بخش سوم: اصول ۷، ۸ و ۹)
قدرت جادویی حس مالکیت بر ایده
آیا شما به ایده‌هایی که خودتان کشف کرده‌اید بیشتر ایمان دارید یا ایده‌هایی که دیگران در یک سینی نقره‌ای آماده کرده‌اند و به خوردتان می‌دهند؟ بدیهی است که هیچ‌کس دوست ندارد احساس کند چیزی به او فروخته شده یا دستوری به او تحمیل گشته است. ما انسان‌ها ترجیح می‌دهیم احساس کنیم به میل خودمان خرید می‌کنیم یا بر اساس ایده‌های خودمان عمل می‌نماییم. بنابراین، به جای تحمیل نظر خود، بذر پیشنهادها را بکارید و اجازه دهید طرف مقابل خودش نتیجه‌گیری نهایی را انجام دهد و حس مالکیت آن ایده را تجربه کند.
دلیل اینکه رودخانه‌ها و دریاها خراج صدها جویبار کوهستانی را دریافت می‌کنند این است که پایین‌تر از آن‌ها قرار می‌گیرند. به همین ترتیب، انسان حکیم که می‌خواهد بالاتر از مردم باشد، خود را پایین‌تر از آنان قرار می‌دهد و مردم سنگینی او را حس نمی‌کنند.
فرمولی که برای شما معجزه خواهد کرد: دیدن از دریچه چشم دیگری
به یاد داشته باشید که دیگران ممکن است کاملاً در اشتباه باشند، اما خودشان این‌طور فکر نمی‌کنند. محکوم کردن آن‌ها هیچ فایده‌ای ندارد؛ هر ابلهی می‌تواند این کار را بکند. انسان خردمند، بردبار و استثنایی تلاش می‌کند تا آن‌ها را درک کند. پشت هر رفتاری که طرف مقابل از خود نشان می‌دهد و هر فکری که در سر دارد، دلیلی نهفته است. کلید پنهان آن دلیل را پیدا کنید تا کلید اعمال و حتی شخصیت او را در دست داشته باشید. صادقانه خودتان را جای او بگذارید و بپرسید: «چرا او این‌گونه فکر و رفتار می‌کند؟»
لحظه‌ای درنگ کنید و اشتیاق سوزان خود به کارهایتان را با بی‌تفاوتی سرد دیگران نسبت به همان کارها مقایسه نمایید؛ آنگاه درک خواهید کرد که جهان بر پایه خودمحوری طبیعی انسان‌ها می‌چرخد و تنها راه رهبری، درک عمیق زاویه دید دیگران است.
عبارت جادویی که به مشاجرات پایان می‌دهد: همدلی عمیق
آیا دوست دارید جمله‌ای جادویی بلد باشید که مشاجرات را متوقف کند، احساسات منفی را از بین ببرد، حسن‌نیت ایجاد نماید و باعث شود طرف مقابل با دقت به حرف‌هایتان گوش دهد؟ این جمله جادویی این است: «من ذره‌ای شما را به خاطر داشتن چنین احساسی سرزنش نمی‌کنم؛ اگر من هم جای شما بودم، بی‌تردید دقیقاً همین حس را می‌داشتم.» چنین پاسخی سرسخت‌ترین و عبوس‌ترین انسان‌های روی زمین را نیز نرم می‌کند. و شما می‌توانید این جمله را با صداقت کامل بگویید، زیرا اگر واقعاً جای طرف مقابل، با همان ژنتیک، تربیت و تجارب زیسته او بودید، دقیقاً مثل او واکنش نشان می‌دادید.
پروفسور آرتور گیتس در کتاب «روان‌شناسی آموزش» می‌نویسد که گونه بشر به شکلی همگانی تشنه همدردی و دلسوزی (Sympathy) است. کودک با اشتیاق زخم کوچک دستش را نشان می‌دهد یا حتی به خودش آسیب می‌زند تا حس دلسوزی اطرافیان را برانگیزد؛ بزرگسالان نیز به همین دلیل ساعت‌ها از بیماری‌ها، تصادفات و بدشانسی‌های خود تعریف می‌کنند تا ترحم و همدلی دریافت نمایند.