فصل ۲: محاصره در میدان جنگ؛ بدهی فنی، تغییرات پنهان و تله پروژه ققنوس

در روزهای پس از بحران حقوق و دستمزد، بیل پالمر تلاش می‌کند تصویر روشنی از وضعیت تعهدات دپارتمان خود به دست آورد، اما متوجه می‌شود که از هر سو تحت محاصره است. سارا مولتون با حمایت استیو مسترز، جلسه کمیته راهبری پروژه ققنوس را تشکیل می‌دهد و با لحنی تحقیرآمیز، بخش عملیات فناوری اطلاعات را متهم می‌کند که با بهانه‌تراشی و کندی در تحویل سرورها، مانع از اکران پروژه ققنوس شده‌اند. سارا اصرار دارد که فاز اول ققنوس باید ظرف چند روز آینده روی سرورهای عملیاتی مستقر شود تا شرکت بتواند پیش از کنفرانس تحلیلگران وال‌استریت، موفقیت خود را اعلام کند.

در سوی دیگر میز، کریس آلرز (معاون توسعه نرم‌افزار) اعتراف تکان‌دهنده‌ای می‌کند: تیم توسعه به دلیل فشار سارا برای اضافه کردن قابلیت‌های جدید در لحظات آخر، فرصت کافی برای تست یکپارچه کدها نداشته است. بدتر از آن، محیط تست و تضمین کیفیت (QA Environment) هیچ شباهتی به محیط عملیاتی (Production) ندارد، زیرا سرورهای اختصاص‌یافته به محیط تست ماه‌ها پیش برای رفع یک بحران اضطراری دیگر توسط تیم عملیات مصادره شده بودند!

همزمان با فشار پروژه ققنوس، جان پش با پرونده‌ای قطور از یافته‌های حسابرسان خارجی وارد دفتر بیل می‌شود. حسابرسان ممیزی مالی و امنیتی (SOX-404) بیش از ۹۰۰ نقص امنیتی و کنترلی بحرانی در سیستم‌های فناوری اطلاعات پارتس آنلیمیتد پیدا کرده‌اند؛ از دسترسی‌های ادمین بدون محدودیت برای صدها کارمند گرفته تا سرورهایی که سال‌هاست وصله‌های امنیتی (Security Patches) دریافت نکرده‌اند و دیتابیس‌هایی که اطلاعات کارت‌های اعتباری مشتریان را بدون حفاظت کافی نگهداری می‌کنند. اگر این نواقص در مهلت مقرر برطرف نشوند، حسابرسان گزارش عدم انطباق صادر کرده و هیئت‌مدیره با بحران قانونی روبه‌رو خواهد شد.

فناوری اطلاعات شما مثل کارخانه‌ای است که سقف آن آتش گرفته، دستگاه‌هایش هر ساعت خراب می‌شوند، مواد اولیه‌اش در راهروها تلنبار شده، و مدیر کارخانه با افتخار می‌گوید که کارگرانش خیلی سخت‌کوش هستند چون روزی هجده ساعت با سطل آب می‌دوند!

وقتی بیل سعی می‌کند بفهمد چرا آماده‌سازی سرورهای پروژه ققنوس این‌قدر طول می‌کشد، متوجه می‌شود که ساخت یک محیط سرور مجازی که روی کاغذ باید چند ساعت زمان ببرد، در عمل هفته‌ها در صف انتظار می‌ماند. دلیل این تاخیر، وابستگی زنجیره‌ای تنظیمات شبکه، فایروال، ذخیره‌سازی و سیستم‌عامل به تنظیمات دستی و غیراستانداردی است که طی سال‌ها فقط در ذهن برنت شکل گرفته است. هر بار که مهندس دیگری سعی می‌کند سروری را پیکربندی کند، به خطایی عجیب برخورد می‌کند و در نهایت کار به میز برنت ارجاع داده می‌شود.

پتی مک‌کی تلاش می‌کند با تشکیل جلسات هیئت مشورتی تغییرات (CAB - Change Advisory Board)، نظم را به سیستم بازگرداند و هرگونه تغییر بدون مجوز را ممنوع کند. اما در اولین جلسه CAB، مدیران میانی با لیستی از صدها تغییر فوری و پیچیده روبه‌رو می‌شوند که هیچ‌کس جرات رد کردن آن‌ها را ندارد و هیچ‌کس هم واقعاً نمی‌داند کدام تغییر با کدام سیستم دیگر تداخل دارد. جلسه به سرعت به یک بوروکراسی فلج‌کننده تبدیل می‌شود که در آن مهندسان برای فرار از کاغذبازی، باز هم تغییرات خود را به صورت پنهانی اعمال می‌کنند.

در پایان این مقطع، بیل احساس می‌کند که در باتلاقی فرو رفته است که هرچه بیشتر دست‌وپا می‌زند، بیشتر غرق می‌شود: تیم توسعه، تیم عملیات را مقصر می‌داند؛ تیم امنیت، همه را قانون‌شکن می‌بیند؛ کسب‌وکار، کل فناوری اطلاعات را یک مرکز هزینه بی‌مصرف تلقی می‌کند؛ و بهترین مهندسان شرکت در آستانه فرسودگی شغلی (Burnout) کامل قرار دارند.